Lato utraconych. Krystyna Lesińska. Tom 2
Anna Kańtoch

Wcześniejsze losy policjantki, która jako nastolatka straciła brata podczas tajemniczej wycieczki w góry.

Jest rok 1999. W starej leśniczówce niedaleko Rudnika dochodzi do krwawej zbrodni –nieznany sprawca atakuje spędzającą tam wakacje pięcioosobową rodzinę. Udaje się przeżyć jedynie najstarszemu z dzieci. Okazuje się, że chłopak to odnaleziona zaledwie kilka miesięcy wcześniej ofiara porwania. Dwanaście lat wcześniej mały Kuba zniknął bez śladu nad Czarnym Stawem Gąsienicowym, a teraz, kiedy udało mu się wrócić do domu, wkroczył w nowy koszmar. Czy obie te sprawy coś łączy? Jakie zło prześladuje chłopca? I dlaczego?

Do śledztwa zostaje przydzielona Krystyna Lesińska, doświadczona policjantka specjalizująca się w nieoczywistych sprawach. Kobieta równocześnie mierzy się z własnymi demonami –niedawną, nagłą śmiercią męża i wciąż niedającym jej spokoju zaginięciem brata. Sprawa Pogańskiego Młyna to dla niej gra o wysoką stawkę, pokaże bowiem, czy Lesińska jest jeszcze w stanie pracować, czy nadszedł już czas, by złożyła broń i odeszła.

Lato utraconych to pełna napięcia i czającej się grozy powieść kryminalna, zaglądająca w najmroczniejsze zakamarki ludzkiej duszy. Autorka z właściwym sobie kunsztem pokazuje, jak strach potrafi zatruć nawet najszczęśliwsze życie i zaślepić nawet najbystrzejsze umysły.

Anna Kańtoch (ur. 1976), z wykształcenia orientalistka, autorka książek fantastycznych oraz kryminalnych. Pięciokrotna laureatka Nagrody im. Janusza A. Zajdla, w 2013 roku wyróżniona także Nagrodą Literacką im. Jerzego Żuławskiego za powieść Czarne . Łaska , jej pierwsza książka pozbawiona elementów fantastycznych, została nominowana do Nagrody Wielkiego Kalibru oraz zdobyła nagrodę Kryminalna Piła. Kolejna, Wiara , otrzymała podczas Międzynarodowego Festiwalu Kryminału 2018 Nagrodę Specjalną im. Janiny Paradowskiej. Lato utraconych jest drugim po Wiośnie zaginionych tomem trylogii.

Czy książkę "Lato utraconych" można czytać bez znajomości poprzedniego tomu serii?

"Lato utraconych" to druga część trylogii, dlatego dla pełnego zrozumienia wątków osobistych głównej bohaterki zaleca się zachowanie kolejności chronologicznej. Choć sprawa kryminalna stanowi zamkniętą całość, ewolucja postaci Krystyny Lesińskiej i jej traumy są bezpośrednio kontynuowane z tomu "Wiosna zaginionych". Lektura bez znajomości pierwszej części może utrudnić zrozumienie motywacji policjantki oraz tła jej prywatnego dochodzenia. Znajomość poprzedniego tomu pozwala w pełni docenić kunszt psychologiczny autorki w budowaniu tej konkretnej historii.

W jakim klimacie utrzymana jest akcja tej powieści kryminalnej?

Powieść osadzona jest w dusznej atmosferze polskiej prowincji lat 90., łącząc klasyczny kryminał z elementami thrillera psychologicznego. Autorka skupia się na mroku czającym się w małych społecznościach oraz na bolesnych traumach, które powracają po latach. Czytelnik odnajdzie tu realizm schyłku XX wieku oraz gęste napięcie wynikające z konfrontacji z niewyjaśnionymi zbrodniami z przeszłości. Akcja toczy się miarowo, kładąc duży nacisk na warstwę emocjonalną i wewnętrzne demony bohaterów.

Kim jest główna bohaterka i z jakimi wyzwaniami mierzy się w tej części?

Główną protagonistką jest Krystyna Lesińska, doświadczona policjantka, która w tej części zmaga się z żałobą po nagłej śmierci męża. Prowadząc śledztwo w sprawie brutalnej zbrodni w leśniczówce, musi jednocześnie walczyć o utrzymanie swojej pozycji zawodowej i stabilności psychicznej. Jej postać wyróżnia się dojrzałością oraz bolesną przeszłością związaną z zaginięciem brata, co bezpośrednio wpływa na jej sposób postrzegania dowodów. To portret kobiety silnej, ale naznaczonej przez stratę, co nadaje dochodzeniu głęboko ludzki wymiar.

Dla kogo ta książka nie będzie odpowiednim wyborem?

Pozycja ta nie jest polecana czytelnikom poszukującym dynamicznej akcji typu "akcja-reakcja" lub lekkiej, niezobowiązującej lektury na jeden wieczór. Ze względu na poruszaną tematykę przemocy wobec dzieci oraz ciężki, melancholijny nastrój, może być ona zbyt przytłaczająca dla osób unikających drastycznych motywów psychologicznych. Treść wymaga od odbiorcy dużego skupienia na detalach i cierpliwości w odkrywaniu powolnie budowanej intrygi. Nie jest to również wybór dla fanów typowych, krwawych slasherów, gdyż groza ma tu charakter bardziej subtelny i mentalny.

Czy wątek kryminalny skupia się wyłącznie na bieżącym morderstwie w leśniczówce?

Fabuła opiera się na skomplikowanym splocie bieżącej zbrodni z 1999 roku oraz tajemniczego zaginięcia sprzed dwunastu lat. Śledztwo prowadzone przez Lesińską wykazuje niepokojące powiązania między tragedią rodziny a przeszłością odnalezionego chłopca, Kuby. Autorka konstruuje narrację w taki sposób, by czytelnik analizował fakty z różnych płaszczyzn czasowych jednocześnie. Rozwiązanie zagadki wymaga zrozumienia mechanizmów zła, które kiełkowało w ukryciu przez ponad dekadę.