Godziny włoskie
Henry James

ostatnia sztuka

„Godziny włoskie”to godziny błogosławione, spędzone na odkrywaniu Włoch, ich klimatu, krajobrazów, scen rodzajowych. Tytuł książki kojarzy się również z „godzinkami”, i rzeczywiście Henry James odmawia coś w rodzaju modlitwy do tego kraju. Na tom składają się szkice pisane na przestrzeni czterdziestu lat. W tym czasie zmieniły się nie tylko Włochy, ale zmienił się także autor tych wyjątkowych zapisków. Jako młodzieniec galopował po Kampanii, a później zmęczony zamawiał butelkę domowego wina. Trzydzieści lat później, ociężały, w sile wieku, taki, jakim go znamy z płótna Sargenta, oglądał te same okolice przez szybę automobilu i zamiast wina wolał pić herbatę. Pisał: „Przychodząca z wiekiem cierpkość –która wysusza w nas tak wiele uczuć –sprowadziła moją dawną tendresse [czułość] do wspomnienia. A jednak nie –stale mam ją w kieszeni, blisko na tyle, by poczuć, że Włochy nadal są przy mnie”. Henry James jest miłośnikiem tego, co minione, ale jest też uważnym świadkiem współczesności, widzi świat z wyjątkową ostrością, niezależnie od tego czy jest w Turynie, Rzymie, czy Florencji. Układając w 1909 roku „Godziny włoskie”, zaczyna je w Wenecji, a kończy w Neapolu. W swoich podróżach ceni sobie najwyżej chwile niezakłóconej kontemplacji, nie przestaje marzyć, że „przypłynie dobra myśl, lepsze zdanie, szczęśliwy zwrot fabuły. Że na horyzoncie objawi się dobra plama, którą będzie mógł położyć na swoim płótnie”. Książka Jamesa, klasyczny tom spisany z podróży, ukazuje się po raz pierwszy po polsku w tłumaczeniu Anny Arno, dołączając do bogatej już biblioteki kulturowych wędrówek po Włoszech, do dzieł Muratowa, Goethego, Taine`a i Gregoroviusa. "Miałem wrażenie, że wszystko, co Italia miała mi do zaoferowania, zgromadziło się i zebrało w tym jednym miejscu: cudownie stłoczone albo hojnie rozproszone komnaty, zaułki, korytarze, galeryjki, altany, arkady, długie białe krużganki i imponujące widoki. Największy czar polegał zapewne na tym, że w tych szczególnych okolicznościach Italia zdawała się pełna po brzegi, tryskała nadmiarem, w dziedzinach, których nigdy nie widziałem jej tak swobodnej. Trzeba więc było w pełni wykorzystać możliwość obserwacji i namysłu, zrozumieć, ze to imponujące bogactwo jednocześnie zmusza do zadumy. Po godzinie czy dwóch w naturalny sposób spadał nam na kolana biały kwiat zrozumienia:innymi słowy, zamyślony turysta mógł tylko dalej kontemplować, dopóki nie pojął natury swoich cudownych przeżyć." Henry JamesSzukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca lub z serii Wędrowiec

Czy "Godziny włoskie" to klasyczny przewodnik turystyczny po Italii?

"Godziny włoskie" nie są tradycyjnym przewodnikiem, lecz zbiorem literackich esejów i osobistych refleksji Henry'ego Jamesa z jego podróży po Włoszech. Autor skupia się na kontemplacji krajobrazów, architektury i nastroju odwiedzanych miejsc, a nie na praktycznych wskazówkach logistycznych. Teksty powstawały na przestrzeni czterdziestu lat, co pozwala prześledzić ewolucję spojrzenia pisarza na zmieniającą się Europę. Jest to pozycja obowiązkowa dla miłośników literatury pięknej i głębokiej analizy kulturowej.

Jakie konkretne regiony Włoch opisuje Henry James w tym tomie?

W publikacji znajdziemy opisy najważniejszych ośrodków kulturalnych Włoch, od Wenecji, przez Rzym i Florencję, aż po Neapol. James z niezwykłą precyzją oddaje klimat rzymskich zaułków, weneckich kanałów oraz toskańskich pejzaży widzianych z perspektywy kilku dekad. Autor poświęca dużo uwagi detalom architektonicznym oraz atmosferze panującej w galeriach i krużgankach. Czytelnik towarzyszy mu zarówno w pieszych wędrówkach, jak i późniejszych podróżach automobilem.

Czy wydanie to zawiera pierwsze polskie tłumaczenie esejów Jamesa?

Tak, niniejsza edycja stanowi pierwsze polskie wydanie tego klasycznego dzieła w tłumaczeniu Anny Arno. Przekład ten pozwala polskiemu czytelnikowi w pełni docenić kunszt językowy i subtelność stylu, z którego słynie Henry James. Książka została wydana w ramach serii "Wędrowiec", co plasuje ją obok dzieł takich autorów jak Goethe czy Muratow. Dzięki starannej redakcji tekst zachowuje swój oryginalny, intelektualny charakter.

Jaki styl narracji dominuje w tych zapiskach z podróży?

Narracja w książce jest nastrojowa, pełna zadumy i erudycyjnych odniesień do sztuki oraz historii. James pisze z pozycji wrażliwego obserwatora, który szuka w Italii "białego kwiatu zrozumienia" i inspiracji do własnej twórczości fabularnej. Język jest bogaty, momentami nostalgiczny, oddający przejście autora od młodzieńczej fascynacji do dojrzałej, zdystansowanej miłości do kraju. To lektura wymagająca skupienia, nagradzająca czytelnika wyjątkową plastycznością opisów.

Dla kogo lektura książki "Godziny włoskie" może okazać się zbyt wymagająca?

Pozycja ta może nie przypaść do gustu osobom szukającym dynamicznej akcji lub współczesnych, praktycznych informacji o podróżowaniu po Włoszech. Ze względu na swój eseistyczny charakter i rozbudowane opisy stanów wewnętrznych, książka wymaga od odbiorcy cierpliwości oraz zainteresowania kontekstem historyczno-artystycznym. Nie jest to lektura dla czytelników preferujących krótkie formy i prosty, reportażowy język. Publikacja skierowana jest przede wszystkim do koneserów prozy Jamesa i literatury podróżniczej w stylu klasycznym.